“Asgari fiyat, bundan 45 sene önce kurulduğunda belirleme fiyatıydı. Devlet, ‘Bu fiyatın altında personel çalıştıramazsın’ diyor. Bu fiyat 12 kalemi ilgilendiriyor. İcrayı, evlenmeyi, boşanmayı ilgilendiriyor. Bu, son yıllarda geçim fiyatı oldu. 7 milyona yakın insan bununla geçiniyor. Daha doğrusu geçinemiyor. Belirleme için 15 kişilik bir konsey çalışıyor. Bu konseyin yapısına itirazım var. Bu konsey, 12 Eylül’den kalan anti demokratik bir kurum. 5 hükümet, 5 patron, 5 de bizim kanadımızdan iştirak olacak. Kasım ayında, buraya katılacak 5 kişiyi tespit edip kamuoyuna açıklıyoruz. Biz, 45 senede 5 kere katılmışız bu verilen fiyata. 40 sene katılmamışız. Bu sene 45 seneye bedel bir sene. İnsanların alım gücü düştü. Fiyatlar ortada. Herkes neyin ne olduğunu biliyor. Toplumu tebessüm ettirecek, büyük kısmını memnun edecek bir sayı olması lazım.”

“Uygun bir sayı getirirlerse isteğimiz, masa başında imzalayalım gitsin. Uygun bir sayı gelmezse buna katılmayız. Millet geçinmekte zorlanıyor. Bırakın bir ayı, 15 gün bile geçinemiyor. Pazardaki, marketteki tabloyu herkes biliyor. Bugün aldığını birebir fiyata yarın alamıyor. Yarın aldığını öbür gün alamıyor. Sayıları yaşayan herkes biliyor. Ben de biliyorum, ülkeyi yönetenler de biliyor. Emekçi çok güzel biliyor. Onla konutunu döndürmeye çalışıyor. Pazar ve market raflarında 50 liraya aldığın, 10 gün sonra 70 lira oluyor. Bu tabloyu göz önüne alarak bize bir sayı getirsinler. Biz, 15’in 3’te 1’iyiz. 3’te 2’si patron ile hükümet. Toplumun taleplerini ülkeyi yönetenler dikkate alsın. Kamuoyunda siyasi partinin biri ‘4 bin olsun’, biri ‘4 bin 200 olsun’ diyor. Sendikamızın biri ‘5’, başkası ‘7 olsun’ diyor. Herkesin bir sayısı var. Ancak biz masadayız. Masada olanlar daha dikkatli davranmak mecburiyetinde. Uygun bir sonuç ile bitmesi için çaba sarf ediyoruz.”