Melek İpek, tahliye edildikten sonra ailesine ilişkin çiftlik meskeninde birinci röportajını verdi.

Kovanlık Köyü’ndeki antik kentin kıyısında, zakkum çiçeklerinin ortasındaki çiftlik konutunda günlerini geçiren İpek, koyunları, kazları, köpekleri ve tavukları ile iç içe yaşıyor.

Çiftlikte traktör süren İpek, tarla işlerini bitirdikten sonra kızları Ceylin Deniz ve İkra Parıltı ile kent merkezine gidiyor. Kendi kullandığı servis aracına kızlarını bindiren İpek, merkezde alışveriş yapıp yemek yiyor. Kızlarıyla arkadaş üzere vakit geçiren İpek, üniversite imtihanına da hazırlanıyor. İpek’in bu süreçte en büyük destekçisi ise her gün ders çalıştığı masa başında kendisine kitaplarıyla eşlik eden kızları.

Ailesinin yanına taşınan Melek İpek, sabahın birinci saatlerinde koyunları sağıp, kuzuları annelerinin yanına götürüyor. Koyun, kaz ve tavuklara yem veren İpek, daha sonra tarlaya ekin işlerini tamamlamak için gidiyor. İpek’in en keyif aldığı işlerden biri de yünleri uzayan koyunların kırkılması.

Kızlarına en çok düzgün insan olmayı öğütlediğini belirten Melek İpek, gençlere de öğütlerde bulundu.

İpek, ailelerinden bir şey gizlememeleri, başlarına makûs bir olay geldiğinde korkmadan paylaşmaları gerektiğini söyledi.

Cezaevindeki anılarını, hislerini, günlük hayatını ve hayallerini anlatan Melek İpek, mahkum arkadaşlarının da kendisine dayanak olduklarını söyledi:

“Orada 108 gün uygun insanlara denk geldim. Herkes yeterliydi, yaralarımı sarmamda bana çok takviye oldular. Birinci gün şaşkın haldeydim. Kimseyi tanımıyorum. Nasıl davranmam gerektiğini bilmiyorum ancak oradaki arkadaşlar bana yardımcı oldu. Ben oraya birinci girdiğimde hareket etmekte zorluk çekiyordum, işlerimi yapmamda bana yardımcı oldular. Oraya adapte olmak için ne yapmam gerektiğini, nasıl yapmam gerektiğini anlattılar. Konuşarak geçti birinci günümüz. Sonraki süreç 14 günlük karantina süreciydi. Biz olağan koğuşlara geçtiğimizde oradaki arkadaşlar ‘İnşallah bizi buraya verirler’ diye dua ediyordu. Geneli ağır hükümlüydü, kişilik olarak uygun beşerler. Bana daima yardımcı oldular. Yemeklerimizi yapıyorduk, günlük yapmamız gereken işleri yapıp boş vaktimizi ben soru çözerek kitap okuyarak değerlendiriyordum. Çocuklarıma hasret ve hasret dolu günler geçti.”

Mahkeme sürecinin süratli geçtiğini aktaran İpek, “Bu kadar kısa müddette beklemediğim bir karardı. Şok olmuştum. Nasıl davranmam gerektiğini bilmiyordum. Çocuklara kavuşacağım lakin hayalde üzereydim. Çocuklarıma sarılınca hayalde olmadığımı anladım. Hayal değil gerçekmiş“ dedi.

Üçüncü duruşma öncesi hiçbir eşyasını hazırlamadığını belirten İpek, şunları söyledi:

“O gece uyuyamadım, lakin hiç hazırlık da yapmadım. ‘Allah büyük’ dedim her vakit. O gün o kararı beklemiyordum fakat benim için büyük bir mucize oldu. Koğuş arkadaşlarım ‘Sen çıkarsın, sen çıkacaksın’ diyorlardı. Bilmiyorum tahminen de moral olsun, diye söylediler, tahminen de içlerine o denli doğmuştu. Onlar da şok oldu. Hepsi ağlayarak ardımda kaldı. Oradaki memurlar bile ‘Nasıl tahliye oldun’ diyerek şok oldu. Onların kolları ortasında koğuşa geldim. SEGBİS sistemi farklı bir ünitede oluyor. Onlarla birlikte geldim inanamadılar. Bana her biçimde dayanak oldular.”

‘Hiçbir eşyamı almadım, hepsi orada kaldı’

Olay günü mosmor yüzü ve üstündeki kırmızı paltosu ile hafızalara kazınan Melek İpek, “Ben onu getirmedim. Getirmeyi bile düşünmedim. Hiç elimi bile sürmedim. Orada bıraktım. Hatırlamak istemedim tahminen de. Hiçbir eşyamı almadım, hepsi orada kaldı” dedi.

İpek, cezaevinden çıktığı sırada kameralar karşısındayken yüzünde olan yara izlerinin hala geçmediğini belirtti:

“Şu an hala geçmiş değil izler hala duruyor. Ben her aynaya baktığımda hala hatırlıyorum fakat çok şükür hayattayım. Bir insan öldü lakin bu ben yahut çocuklarım da olabilirdi. Çok şükür hayattayız, sıhhatimiz yerinde. Bu günler de geçecek. Birbirimize kenetlendiğimiz sürece o günleri geride bırakacağız. Benim 14 yılım geride kalacak.”

‘Koyunları otlatmak huzur veriyor’

Bir gününün nasıl geçtiğini de anlatan Melek İpek, şunları söyledi:

“Sabah erken saatlerde koyunlarımızın kuzularını emzirme vakti oluyor. Onlara yem, su veriyorum sonra çocukların canlı dersleri başlıyor. Onlar canlı dersteyken ben de birebir ortamda sorularımı çözüyorum. Öğlenden sonraya kadar bu türlü devam ediyor sonrasında tekrar koyunlara bakım vakti geliyor. Konutumuzun önünde zerzevat yetiştirdiğimiz yer var. Serin olduğu vakitler bahçemizde oluyorum ve sesli derslerimi dinliyorum. Akşam üzeri koyunların otlatması bakımlarını yapıyorum. Akşam canlı derslerim başlıyor sonra çocukların uyku saati geliyor. Günümüz bu türlü geçiyor. Koyunları otlatmak bana motive veriyor terapi üzere geliyor. Beni insanlardan daha âlâ anladıklarını düşünüyorum. Onlarla vakit geçirmek beni zinde tutuyor. Huzur buluyorum.”

‘İyi birey yetiştirmek için matematik öğretmeni olmak istiyorum’

Üniversiteye hazırlandığını ve gayesinin matematik öğretmenliği olduğunu anlatan İpek, “İnşallah girdiğimde tutturacağım. Olmazsa seneye bir daha deneyeceğim. Bunun için çok çalışıyorum. Gelecek jenerasyonlara uygun birey yetiştirmek için matematik öğretmeni olmak istiyorum. Çocuklar yetiştirilirken anne- baba ne kadar etkense öğretmen de o kadar etken. Maksadım, ders verdiğim çocukların gelecekte âlâ bir insan olmalarını sağlamak. Kızlarımla birlikte ders çalışıyoruz. Onlar canlı dersteyken ben de sorularımı çözüyorum. Şu an hayalim kızlarıma uygun bir gelecek hazırlamak. Âlâ bir eğitim almalarını sağlamak” dedi.

‘Çocuklarımıza ‘Hayır’ demeyi öğretmemiz gerek’

Başından geçen olayları ailesine anlatmadığı için pişman olduğunu belirten Melek İpek, “Şimdiki aklım olsaydı mutlaka en başından aileme söylerdim. Gençler, çocuklar başlarına berbat bir şey geldiği vakit ailelerine söylemeleri gerekir. Çocukları bu istikamette yetiştirmemiz gerekiyor. Bizden bir şey gizlememelerini sağlamamız gerekir. O inancı vermemiz lazım. Anne- baba olarak elbette büyük reaksiyon verdiğimiz vakitler olacak fakat çocuklarımıza ‘Hayır’ demeyi öğretmemiz gerekir. Başlarına makus bir şey geldiği vakit korkmadan söyleyebilmelerini öğretmemiz gerekir. Onların kendilerini inançta hissetmeleri gerekir” diye konuştu.

Kızlarına daima ‘Okuyun, bir yerlere gelin, kendi ayaklarınızın üzerinde durun’ diye nasihat verdiğini belirten İpek, “Çok kitap okumaları gerektiğini söylüyorum. Biz zati birlikte çalışıyoruz. İstemedikleri bir durumla karşılaştıklarında ‘hayır’ demeleri gerektiğini öğretiyorum” dedi.

‘Böyle olmasını hiçbir vakit istemedim’

Melek İpek, bu türlü bir olay yaşandığı için çok üzün olduğunu da belirterek, “Ailesi ismine da üzgünüm. Bu türlü olmasını hiçbir vakit istemedim. Bu süreçte emeği geçen avukatıma, gözlemci olarak katılan avukatlara, bu süreci süratli bir halde ilerlemesini sağlayan mahkeme heyetine, devletimize, milletimize çok teşekkür ediyorum” diye konuştu.

Ne olmuştu?

7 Ocak’ta kendisine işkence edip ölümle tehdit ettiği iddiasıyla 12 yıllık eşi Ramazan İpek’i av tüfeğiyle vurarak öldüren 2 çocuk annesi Melek İpek, mahkemece tutuklandı.

Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nde görülen 3. duruşmada, ‘Meşru savunmada sınırın aşılması mazur görülebilecek bir heyecan, korku ve telaştan ileri gelmiş ise faile ceza verilmez’ hükmü gereğince tahliyesine karar verilen İpek, 108 gün sonra özgürlüğüne kavuştu.