Rüzgar Erkoçlar’ın cinsiyet ve ismi da dahil olmak üzere hayatındaki her şeyi değiştirmeye karar vermesinin üzerinden 9 yıla yakın vakit geçti. Çalıştığı fırında yerleri paspaslarken görüntülenen ve o günden sonra magazin gündeminden düşmeyen Erkoçlar, merak edilenlerini anlattı.

Tuğba Beyazoğlu ile keyifli bir birliktelik sürdüren Erkoçlar, yıllar sonra hislerini şu sözlerle lisana getirdi:

Bütün yaşadığım süreç strateji üzerine konseyi değildi. Şu an yaşadığım periyot de birebir şekilde… 2020 dünyaca koronayı yaşadık. Sinema sineması ve DJ’lik yapıyordum yerler kapalı olduğu için çok çıkmıyorum. Avrupa yakasındaydım, Anadolu yakasına taşındım.

Ameliyat sonrası bir sabah bir sürü telefonla uyandığım bir güne başladım. Sudan çıkmış balığa döndüm. Ne yapacağımı bilemedim, çok fazla üzerime gelindiğini düşünüyorum. Onların tarafından bakarsak da çok hoş magazin materyali olarak gözüküyorsun. Sonradan ortalarından çok yakın dostlarım oldu. Benim haberimi yapmak istemeyip işi bırakanlar olmuş bunları duydum.

Ben o an o denli bir şeyin içerisindeydim ki… Kendimle ilgili çok radikal karar almıştım. Ameliyatlarım sürüyordu bir yandan da hayata tutunmaya çalışıyordum. İş yerini ilanda gördüm, müracaat yaptım, dükkan sahibi de beni tanımadı. Bana ayrıcalık yapılmasını istemiyordum, günde 15 saat çalıştım. Üç dört ay çalıştım orada, bir magazinci abimiz berbat niyetinden değil ‘helal olsun ekmeğini taştan çıkarıyor’ üzere bir açıklama yaptı. Bulunduğum bölgeyi de söyledi o vakit beşerler gidip gelmeye başladı dükkana lakin ben anlamadım birinci başlarda…

İşverenim ‘buralar çok kirlendi, siler misin’ dedi. Tam da paspas yapıyordum, karşıda magazin ordusunu gördüm.  Ne yapacağımı şaşırdım, ‘içeri mi kaçsam’ diye düşündüm. Beni o devir rahat bırakmadılar.

Daha evvel magazinle geçen bir hayatım yoktu, oyuncu olduğum vakit setten işe, işten meskene geliyordum.

Bana ‘neden Cihangir’e gidiyorsun’ diyorlardı. Orada bir kız arkadaşım vardı, ben de orada çalışıyordum. Ne yapacaktım konutumu mi taşıyacaktım.

Beşerler birden fazla bu söyleyeceklerimi bilmiyor, ismini vermek istemediğim iki kişi tarafından duyuruldu bu olaylar. Davalık olduk o kişilerle…  Başka insanların da canı yanmasın istedim. Ameliyattan çıkarken sol tarafımda bir kitle üzere bir şey vardı. Ben üç ay o formda geçirdim. Davalarla uğraşırken… Çok büyük badireler anlattım.

10 yaşımdan beri ben bu dalın içerisindeyim, bütün çocukluğumu verdim.  15 sene bu mesleği devam ettirdim ta ki 26 yaşına kadar…  Oyunculuk yapmak istiyorum lakin bu ifşa olayından evvel başımda bu türlü bir fikir yoktu. Sessiz sakin bir hayat yaşamak istiyordum. Beni tanımayacakları halde çalışmak istiyordum. Lakin şu an baktığımda her şeyin magazine materyal olduğunu gördüm.

Bugün baktığım vakit hoş giden bir evliliğim var, bir tane köpeğimiz var… Sevdiklerim ailem sağlıklılar bunlar çok değerli şeyler. Ben dört sene evvel babamı kaybettim, güçlü bir süreçti.

Bu karar; gidip saçını boyatmak, estetik yaptırmak üzere bir şey değil. Şöyle düşünün kolun kangren oldu. Kolunu kestirmeyi mi düşünürsün, ölmeyi mi? Artık bıçak kemiğe dayanmıştı. Bir şeyler yapmak zorundaydım, ben yaşamayı seçtim. Kendimi bildim bile bu biçimde hissediyordum.  Bu periyot yorucu oldu alışılmış ki çok güç.

Evlilik hoş bir şey, eşimle evlenmek için evlenmedim. Biz bir arada yaşamak için evlendik. Âlâ ki de yapmışsız… Ben daima evlilik adamı olarak gördüm kendimi, münasebetlerim daima uzun vadeliydi. 

Bu süreç herkes için çok zordu. 19 yaşımda oyunculuk yaptığım için kendim farklı meskene çıktım. Müsaade günlerimi de ailemle geçiriyordum. O devir bana sorulduğunda ‘aileniz yanında mıydı’ yanımda desem kime nazaran neye göre… Onları da kırmak istemiyorum ancak ameliyatların birçoklarında yakın arkadaşlarım vardı.