◊ Hoş bir mesleğiniz var. Sizi gerçek seçimler yapmaya neler yönlendiriyor?
– İçgüdüler. Sanırım öbür bir şeye dayanarak seçim yapmıyorum ve karar vermiyorum. Aslında kumar oynuyorum. Yalnızca aşikâr bir kesitin izlediği küçük bağımsız sinemalar yapıyorum. Mükemmel işler yaptığınızda sinemanızı herkesin görmesi için ardında para olmaması çok üzüyor.
Mesleğimde uzun bir yola çıktım. Oynamak istediğim cinsten bayanları oynuyorum. Görmek istediğim çeşitten insanları canlandırıyorum. Onların kıssalarının anlatılmasını istiyorum. Sanırım 80-90 yaşında hâlâ çalışacağım. Maksadım bu. Ve bana otantik gelen şeyleri yapmaya devam etmek istiyorum. En akıllı seçim üzere görünenleri değil.

◊ Afet ve hastalıklardan etkilenenlere yardım sağlayan International Medical Corps’un dünya çapında elçiliğini yapıyorsunuz. Dünyaya geri vermenin ve insanların hayatını değiştirmeye yardımcı olmanın sizin için manası nedir?
– Âlâ istikamette değişime elimden geldiğince katkıda bulunmayı istiyorum. 11 yıldır bu tertiple çalıştığım için çok şanslıyım. Onlarla dünyanın her yerini gezdim. Yaptıkları sahiden asil bir iş. Çok fazla ilgi istemiyorlar fakat kusursuz işler yapıyorlar. Tertibin yardımları yönetme biçimleri çok sorumlu ve etik. Bu çalışmalar hayatımı değiştirdi ve zenginleştirdi. Hayat tecrübemi muazzam bir formda etkiledi. Tek bir fark yaratabilirsem bile ne keyifli bana. Tek yapmak istediğim bu türlü şeyler. Ve evet, dünyayı değiştirmeyi çok isterim. Deneyeceğim. Denemeye devam edeceğim…

◊ Chadwick Boseman’ın son projesi “21 Bridges”de birlikte rol aldınız. Hasta olduğunu biliyor muydunuz?
– Hayır, bilmiyordum.

◊ Neler söylemek istersiniz Chadwick hakkında?
– Şık bir adamdı. Şefkatli, sevecen, sıcak, kibar, cömert… İnanılmaz mükemmel bir adamdı.

◊ Son sinemanız “Wander Darkly” dijital olarak gösterime girdi. Sinemadaki performansınız çok güçlü. Bazen kalp sızlatıyor, bazen agresif. Bu türlü performansları yaratırken içinizdeki kaynağı nasıl buluyorsunuz?
– Travmatik bir olaydan sonra neler olabileceğini anlamak için çok vakit harcadım. Bu cins tecrübeye sahip olanlarla konuştum. Hayal ettim. Senaryo hakikaten sağlamdı. Âlâ düşünülmüştü. Çok fazla prova yaptık lakin birçok gerçek performansın empati kurma yeteneğinden geldiğini düşünüyorum.

Sienna Miller’ın Diego Luna ile başrolü paylaştığı “Wander Darkly” sineması, travmatik bir trafik kazasıyla hayatları altüst olan evli çift Adrienne ve Matteo’nun kıssasını husus alıyor.

TOPLUMSAL MEDYA BANA NAZARAN DEĞİL

◊ Toplumsal medyayla bağlantınız nasıl? Instagram’da 2017’de paylaştığınız fotoğraf dışında paylaşımınız yok...
– Denedim toplumsal medyada olmayı. Nitekim olağanüstü platformlar olduğunu düşünüyorum fakat bana nazaran değil. Kaç takipçim olduğunu bile bilmiyorum. Bence toplumsal medyada başarılı olmak için sahiden açık olmalısın ve bu açıklık benim yapamadığım bir şey. Ne vakit bir fotoğraf paylaşmaya çalışsam, kendimi bu biçimde ortaya koyma konusunda telaş duyuyorum. Hafif bir anksiyete yaşıyorum. Bana mantık dışı geliyor. Keşke bu hususta daha âlâ olsaydım, zira işlerimi duyurmak için kullanmak yararlı olabilirdi.

◊ Kendinizi Google’lar mısınız?
– Sahiden yapmamaya çalışıyorum lakin yaptığım oluyor. Kendini Google’lamak otomobil kazasına bakmak üzere. Bakıyorsun, sonrasında kendini çok berbat hissediyorsun. Ancak bir parçan bakmak istiyor. Mesleğimin başlarında genç bir bayan olarak denetimim dışında medyayla ağır bir tecrübeye sahip oldum. Bu yüzden bana hoş şeyler söylemeleri için ajansıma ve asistanlarıma güveniyorum. Beni mutlu eden küçük alıntılar gönderiyorlar. Zira kendim okursam makûs olanlara inanıyorum.

MAHREMİYET İÇİN ÇOK SAVAŞTIM

◊ “Genç bir bayanken medyayla ağır bir tecrübeye sahip oldum” dediniz. Artık daha dikkatlisiniz. Bu, şöhretin öğrettiği güç bir ders miydi?
– Keşke bir öngörüm olsaydı. Her vakit açık yüreklilikle hayatına taraf veren biriyim ve strateji oluşturmadığım tecrübelere atlıyorum. Bu türlü bir başlangıç hayatımda hoş ve karmaşık bir şeydi. Jude (Law) ile bağlantımızın topluma yansıyan tarafı sahiden ikimizin isteğinin dışındaydı. Londra’daki tabloid devrinin çok ağır olduğu ve paparazzilerin hudut tanımadığı devirlerdi. Davalar açtım ve mahremiyet maddeleri koydurdum. Sahip olduğum mahremiyet için sahiden çok savaştım. Artık bir şeylere nasıl girdiğim konusunda biraz daha akıllı olmam gerekiyor.

◊ Yaşadıklarınız, bugün de genç oyuncuların başına geliyor. Onlara verebilecek bir tavsiyeniz var mı?
– Benim düştüğüm çok fazla tuzak olduğunu düşünüyorum. Pişman değilim, zira bu benim hayat tecrübemi çok derecede zenginleştirdi ve muhtemelen beni daha güzel bir oyuncu yaptı. Şimdiki tanınan kültürün o vakitten çok farklı olduğunu düşünüyorum. Genç oyuncular toplumsal medyayla kendi kıssalarını denetim edebiliyor. Ve paparazzilerin saldırganlığı eskisi üzere değil. Vahim vakitlerdi. Lakin tekrar de bu âlâ bir kıssa. Bu benim öyküm…

Sienna Miller, Jude Law ile 2004’ten 2011 yılına kadar inişli çıkışlı bir bağ yaşadı.

İKİMİZ DE NİŞANLIYDIK VE O, PİŞİRMEDİĞİM YAHNİ YÜZÜNDEN BANA ÂŞIKTI!

◊ Hakkınızda çıkan en büyük geçersiz haber neydi?
– Ne kadar vaktin var? (Gülüyor)

◊ Palavra haber her yerde. Neyin yanlışsız, neyin yanlış olduğunu ayırt etmek çok sıkıntı artık, değil mi?
– Tanınmaya başlamam, ne yazık ki sinemam çıkmadan evvel oldu. Üstesinden gelmek zordu, zira sinemam çıkmadan evvel çok ünlüydüm. Sebebi, bilindiği üzere o vakitler çok ünlü rol arkadaşım Jude Law’a âşık olmamdı. 21 yaşındaydım ve bir sürü şey duyuyordum. Ancak en sahtelerinden biri; Sean Bean ile birbirimize âşık olduğumuz. Sean’ın bana âşık olma sebebi ise benim pişirdiğim meşhur dana yahnisiymiş! Meğer hiç tanışmamıştık. O nişanlıydı, ben nişanlıydım ve hiç pişirmediğim dana yahnim yüzünden bana âşıktı! Yemek yapmayı severim lakin meşhur bir dana yahnim yok. Maalesef hayatım boyunca yanlışsız olmayan şeyler hakkında çok fazla spekülasyon oldu. Artık büyüdüm. Umarım haberler olması gereken yere odaklanır; işime.

EN GÜZEL ÖĞRETMEN ANNE OLACAKTIM 1 AYDA SABRIMI KAYBETTİM

◊ Geçen seneyi nasıl geçirdiniz? Salgın tecrübeniz nasıldı?
– Dürüst olmak gerekirse hayatımda geçirdiğim en sıkıntı yıldı. Nitekim zorlayıcıydı. İnanılmaz derecede acı vericiydi. Bu sorunun karşılığına nereden başlayacağımı bilmiyorum. Bir çeşit üniversal sarsılma var. Şahsî olarak son derece zorlayıcıydı. Lakin sağlam olmak zorundayız. Ve ben o güçlü insanlardan biriyim.

◊ Pekala düzgün bir öğretmen misiniz? Uzaktan eğitim sürecini nasıl geçirdiniz?
– Uzaktan eğitim birinci başladığında hakikaten çok hevesliydim. “En âlâ öğretmen anne ben olacağım” diyordum. Kızım Marlowe bana “Miss Honey” (Bayan Bal) diyordu. Benim lakabımdı. Sabahları okul öncesi “Günaydın Bayan Bal” diyordu, bir cins oyun oynuyorduk. Yaklaşık 1 ay sonra ikimiz de sabrımızı kaybettik. Zordu. Hele mesken ödevleri! O mevzuda sahiden âlâ değildim.

EN BÜYÜK TUTKUM TİYATRO

◊ Hiç tiyatro yaptınız mı?
– Evet, muhtemelen en büyük tutkum tiyatro. Broadway’de iki tane oyun yaptım, Londra’da West End’de üç oyun yaptım. Geçen sene bir tane yapmam gerekiyordu ancak Covid yüzünden olmadı. Geri dönmek için sabırsızlanıyorum. Enstrümanınıza ince ayar yapmak için tiyatro en güzel yer. Tiyatro, oyuncu olarak sizi daha ileriye götürür. Ayrıyeten canlı oynamanın o heyecanını farklı…

ANNEM DAVID BOWIE’NİN ASİSTANIYDI

◊ Annenizin David Bowie’nin asistanı olduğunu okudum. Bowie ile tanışma bahtınız oldu mu?
– Hiç tanışmadım. Annem David Bowie’nin şahsî asistanıydı. O vakitten şahane öyküleri var. Aslında Broadway’de birinci oyunumu yaptığımda, Bowie’nin yaşadığı dairenin altındaki bir daireye gittim ve çok heyecanlandım. Kendisine takıntılı olmama karşın onu hiç görmedim.

SİNEMADAKİ KADINA ÂŞIK OLDUM

◊ “American Woman” inanılmaz bir sinemaydı…
– Evet. İzleyen, diğerlerine da izletiyor. Sinemadaki bayanı nasıl oynayacağıma dair net bir vizyona sahiptim. Sahiden bayan sezgisel bir bakış açısıyla ona büsbütün âşık oldum. Esnek, mert ve bayanlarda var olan metanetin temsilcisi. Bütün sinema bir bayanın bakış açısıyla geçiyor; kusurlu ve dağınık. Bir kıssadan büsbütün sorumlu olma tecrübesini sevdim. Bölümümüz de artık daha çok bayan bakış açısına odaklanıyor. Yaratıcı olarak yaptığım en tatmin edici iş “American Woman”dı.