Bakan Kasapoğlu’nun sorularını yanıtlayan deneyimli çalıştırıcı, çok genç yaşta Aydın Örs’ün yanında antrenörlüğe başlamasının kendi için büyük talih olduğunu söyledi.

Ergin Ataman, Bakan Kasapoğlu’nun sorularına samimiyetle karşılık verdi.

Mehmet Kasapoğlu: Yanımda çok bedelli konuğum var. Ergin Ataman. Hocam beğenilen geldiniz.

Ergin Ataman: Güzel bulduk sayın Bakanım.

Kasapoğlu: “Azmetmek, hayal etmek, peşinden koşmak ve doğal ki çok çalışarak başarmak. Bunlar çok bedelli, hayati kavramlar. Siz de bunu en hoş formda ortaya koyan ve başarıyı da en manalı biçimde gösteren isimsiniz. Ben bu manada size sormak istiyorum. Sürdürülebilirliği yakalama ve bu çerçevede azmin, inancın, hırsın kıymeti nedir?”

Ataman: “Burada kıymetli olan yeterli bir temel alabilmek. Yani boş bir öz inancın bence bir manası yok. En büyük bahtım, ben çok genç yaşlarda basketbol oynadım fakat profesyonel olarak oynamadım. Çok genç yaşta antrenörlüğe başladım ve başladığım okul çok değerli bir okuldu. Efes’te Aydın (Örs) hocanın yanında başladım. Efsane hocamız Aydın Örs’ün yanında. Orada her kategoride çalıştım. Minikler, yıldızlar, gençler neredeyse işin bu türlü çıraklığından geldim. Ondan sonra da A grup oldu. Biz 1996’da Aydın hoca ile birlikte Koraç Kupası’nı kazandık. O sene ben daha 30 yaşındaydım. Karar verdim. Aydın hocaya dedim ki bana müsaade edin artık ben kendim bu işe soyunmak istiyorum. Çok genç yaşta, antrenörlükte olağanda 40’larda falan başlarlar. Biraz üzüldü ayrılacağım için ancak Türk Telekom’da başladım. Birinci yılımda ben Anadolu Efes’in karşısına finalist olarak çıktım. Bu bana çok büyük öz itimat verdi daha birinci yılımda. O öz itimadı alırken birikimim çok yeterliydi. Basketbol ismine aldığım eğitim çok düzgündü. Ondan sonra da benim daha evvel çocukluk yıllarımda İtalya’da yaşamış olmam, burada İtalyan Lisesi’nde okumuş olmam, daima Aydın abinin yanındayken de dünya basketbolunu takip ederdim. Onlarla yakın irtibat içindeydim. Gerek İtalya’da olsun gerek dünyada ABD kadroları ile olsun… Birinci yıllarımda çok başarılı olunca, bu sefer de İtalya’dan teklif geldi. 2000 yılında Siena’ya gittim. Oraya gittiğim vakit da Türkiye’de başarmış bir antrenör olarak gittim. Daha 34 yaşındaydım ve orada ‘Ben buraya geldiysem, şampiyon olmak için geldim.’ dedim. Onlar için bir şeydi bu. Yani hayalci koç falan dediler. Hatta sonraki gün gazetelerde çıktı. Hayalci koç ne kadar kalacak burada? Birinci kere bir Türk koç yurt dışında antrenörlük yapıyordu. Biz o sene şampiyon olduk. Avrupa şampiyonu. O vakit iki numaralı kupa Saporta Kupası’ydı. Bütün bunlar bana çok genç yaşta büyük bir özgüven verdi. Ondan sonra da maksat olarak daima bu türlü üste gerçek baktım. Ondan sonra Beşiktaş’ta EuroChallenge kupasını kazandım. Galatasaray’a geçtim. Birinci geçtiğim vakit Türkiye şampiyonu olduk 27 yıl sonra.”

Kasapoğlu: “Tüm kupaları kazandınız, kazandırdınız.”

Ataman: “En son bu Efes’teki kıssada, yani geldiğimiz son THY Avrupa Ligi şampiyonluğu da herkes şunu söylüyordu, ‘Tamam Ergin hoca başarılısın ancak en büyük kupayı da kazanmadın.’ Tamam, en büyük kupanın da vakti geldi. Geçen sene biliyorsunuz kazanmak üzereydik pandemi sebebiyle THY Avrupa Ligi durduruldu, sonra oynanmadı. Bu sene gayeye ulaştık. Ben şuna çok inanıyorum. Evvel kendin inanacaksın, sonra idaresi inandıracaksın. O da çok değerli. İdaresi inandıracaksın ki ona nazaran bir takım kurduracaksın. Sonra grup arkadaşların… Zira tek başınıza hiçbir şey yapamıyorsunuz. Ondan sonra da oyuncularınızı birinci günden itibaren en büyük maksada hakikat inandıracaksınız fakat bunu da boş yapmayacaksınız yani. Yaptığınız çalışmalarla, ortaya koyduğunuz metotla bu maksada gidebileceklerini onlara göstereceksiniz. Bir de şu var, biliyorsunuz THY Avrupa Ligi’nde 41 maç sonunda, çok uzun bir sürecin sonunda şampiyon oluyorsunuz. Onun için de şimdiye kadar bu türlü geldik. Doğal amaçlar bitmiyor.”

Kasapoğlu: “Hedefler daima daha ileri amaçlar. Sizin öykünüze baktığımızda en başından beri hayal kurma, o hayalin içini doldurma ve her geçen gün o çıtayı yükseltme var. Alışılmış günümüzde de sahiden rekabet her alanda güçlü bir halde önümüze çıkıyor. Sporda da hayatın öbür alanlarında da gençlerimize tahminen buradan en büyük çıkarımlarımızdan biri gerçekten hayal kurma ruhunu en güçlü formda kazanmak. Sizden anladığım bu.”

Ataman: “Yüzde 100 katılıyorum. Bazen gençlerimiz ümitsizliğe düşüyorlar. İşte biz başaramayız, yapamayız… Türkiye’nin koşulları, ekonomik kurallar… Hayır bu türlü bir şey yok. Evvel bir kez düzgün bir eğitim almaları lazım. Ondan sonra da gayelerini daima üste yanlışsız koyup, inançla çalışacaklar. Lokal kalmayacaklar. Bu çok değerli. Dünyada kendi alanlarında başarılı olan beşerler oralara nasıl gelmişler? Neleri yaparak gelmişler? Ondan sonra işte başarıyoruz. Bu işte Türk, Alman, İtalyan, Amerikalı diye bir kavram yok. Beşerler eşit doğuyor. Ondan sonra beşerler farklılaşıyor. Herkes için bu türlü geçerli. Ondan sonra kendimizi en öne geçirmek için çalışacağız. Doğal çalışan beşere Allah da yardım eder. Talih da bazen beşere lazım fakat bahtı hak ediyorsan yanında olur. Yoksa bir anda öbür türlü piyangodan çıktı. O 10 milyonda bir defa olur. Çalıştığın vakit ve güzel bir eğitim aldıysan o vakit Allah da sana yardım eder, talih da yardım eder. İleriye gerçek gidersin. Bizimki de o denli oldu.”

Kasapoğlu: “(Kader uğraşa aşıktır.) diye bir söz vardır. Söylediğiniz kelamı çok hoş destekliyor. Yani çalışmadan talih da yok, muvaffakiyet da yok. O yüzden her şeyin temelinde gerçekten inanmak, çalışmak ve pes etmemek var. Benim anladığım bu.”

Ataman: “Başarının sana gelmesini beklemeyeceksin. Sen muvaffakiyete yanlışsız gideceksin. Bir maçta da bu böyledir. Beklersen gelmez, maçı kazanmayı beklersen… Hayır maçı kazanmak için sen sonuna kadar uğraş edeceksin lakin o iş yalnızca 40 dakikada değil. Onun hazırlığı var. Onun hazırlığını yeterli yapacaksın ki o uğraşın de sonucunu alabilesin.”

Kasapoğlu: “Az evvel bahsettiğimiz üzere THY Avrupa Ligi 41 maç sonrası bir muvaffakiyet. Burada olağan birtakım maçlar güç, kimi maçlar tahminen çok daha güç, kimileri kolay. Küçük maç yahut büyük maç halinde zihninizde bir ayrım var mı?”

Ataman: “Yok desem bana uymaz. Biliyorsunuz ben daima dobra konuşan, doğruları konuşan bir beşerim. Alışılmış ki THY Avrupa Ligi’nde de bir evvelki dönemin önder ekibi, 2019’un finalisti olarak çıktığımız vakit, Khimki’yle, Alba Berlin’le müsabakanız, Barcelona yahut CSKA Moskova ile karşılaşmanızdan farklı oluyor. Tıpkı hazırlığı yapıyor musunuz? Evet alışılmış ki teknik olarak tıpkı hazırlığı yapıyorsunuz fakat mental olarak bazen daha rahat oluyorsunuz. Maçları akşamları meskende 2-3 saat çalışırım. Rakip şayet düşük sıralarda, orta sıralarda bir ekip ise 1 tane maç izlerim ‘Tamam.’ derim. Barcelona, CSKA Moskova yahut Real Madrid’le oynayacaksam, en az 3-4 tane maçını izlerim. Hatta gece yatarım, aklıma bir şey takılır, kalkarım bu sefer bir tane daha. Şurada ne yapmışlardı sanki diye onları izlerim. Onun için bu doğaldır. Yani küçük ekip, büyük grup ayrımı doğaldır. Bunu oyuncularınıza mümkün mertebe hissettirmemeniz lazım. Bazen de birtakım metotlar kullanırım. Mesela ekibin çok rahatladığını hissedersem, maçtan bir gün evvel idmanda biraz sert giderim. İdmanda olay çıkartırım. Kadro çok gerilimli ise büyük maçlar öncesinde idmanı biraz yumuşak yapıp, birtakım esprilerle o dengeyi kesinlikle sağlamak zorundasınız. Zira sonuçta beşerle çalışıyorsunuz.”

Kasapoğlu: “İnsan gerçekten his dünyası. O manada moral, motivasyon, onu yönetmesi, sizin de olağan ki en kıymetli özelliklerinizden biri bu. Alanda görüyoruz. Saha kenarında daima heyecan, azim ve hırs içeresindesiniz. Onun sonunda alışılmış muvaffakiyet geliyor. Benim anladığım da şu sizin sözlerinizden küçük, büyük maç yok lakin maçlara nazaran gerilim seviyesi var ve rakibi küçümsemek asla yok.”

Ataman: “Kesinlikle yok. Zira küçümsediğin anda kaybedersin. Tıpkı ciddiyetle alana çıkman, birebir ciddiyetle kesinlikle alanda olman gerekiyor. Bu çok değerli.”

Kasapoğlu: “Hocam farklı grupları çalıştırdınız. Çok farklı bütçelerle çalıştınız ancak ben burada farklı bütçeler de olsa her birinde bir muvaffakiyet görüyorum. Burada alışılmış ki sürdürülebilirlik değerli ve bu bizim aslında her alanda temel motivasyonlarımızdan biri olması gereken mevzu. Yani süreçlerin bir gün farklı öbür gün tam zıttı olması açıkçası pek çok açıdan gelişimi engelleyen bir bahis. Bu sürdürülebilirliği yakalamada, bunu devamlı artan biçimde ortaya koymada sizin anahtar yaklaşımınız, bu manadaki sırrınızı sorsam?”

Ataman: “Anahtar söz; adanmışlık. Yani ben basketbol antrenörlüğünü bir iş olarak görmüyorum. Benim hayatım. Yani bizi ailecek görüyorsun. Benim oğlan 10 yaşında her vakit her yerde yanımda. Annem, babam 87 yaşında. Yaptığım işten çok keyif alıyorum. Keyif aldığım için de bunu en güzel biçimde yapmaya çalışıyorul ve tatmin olmuyorum. Yani bir muvaffakiyet geldikten sonra tamam bu artık ben Avrupa’nın en güzeliyim. İşte artık THY Avrupa Ligi’nde yılın en yeterli antrenörü seçtiler. Benim maksadım devam etmek. Bu yılın antrenörü olmaya devam etmek. Tekrar şampiyon lakin bunu yaparken de doğal ki bilimsel metotlarla çalışmalarımızı yapıyoruz. Kadroyu kurarken çok istikrarlı kurman lazım. Nereye gidersen git elindeki bütçeye nazaran planlamlaar yapılır. Şunun farkındayım, ben bir gruba gittiğim vakit beklenti oluyor. Ergin hoca geldi ise o vakit taraftarda beklenti oluyor, idarede beklenti oluyor. O vakit ben de cesurca davranmalı, saklanmamalıyım. Beklentiyi karşılayacak olan ekibi kurmam lazım. Onun için de idaresi oraya ikna etmen lazım. Ondan sonra yanlışsız oyuncuları seçmem lazım. Yani ben gidip de menajerin tavsiye ettiği oyuncuyu almam. Bizim kendi scouting grubumuz var, onlarla çalışırız. Oyuncuları liste yaparız. Artık mesela gündem yapalım, Sertaç Ulu Barcelona’ya transfer oldu. Şu anda bizim elimizde 5 kişilik bir liste var. Onlarla biz konuşmaya başlayacağız çabucak. Hazırlıklarımız daima tamam. Bazen esnek olmanız gerekiyor. Yani elinizdeki grubu en düzgün modelle oynatacak bir sistemi kurulmalı. Yani Ergin hocanın sistemi bu ancak elindeki oyuncular onu yapamayacaksa o vakit sisteme ayak uydurman gerekiyor. Disiplin en kıymetli şeylerden bir tanesi. Dışarıda özel hayatımda oyuncularla arkadaş gibiyimdir lakin alana çıktığım vakit şunu bilir herkes, işveren benim. Evet benim tahminen yıldız oyuncularım var. Shane Larkin, Micic, Dunston hepsi yıldız oyuncular lakin hepsi bilirler ki o sahanın işvereni Ergin hoca. Ben de onlara bu inancı nasıl sağlıyorum? Kim güzel ise o oynar. Benim için şu oyuncum şu kadar para almış, bu oyuncumun yaşı 36, hiç değerli değil. Bunun en hoş örneğini bu sene Sertaç yaptı. Üçüncü pivotken, grubun 2 dakika oynamayan oyuncusuyken, en uygun oyuncusu durumuna geldi. Artık transfer yaptı ve Barcelona’ya gitti. Onun için kim güzelse o oynar bizim sistemde. Bu da çok değerli bir metot.”

Kasapoğlu: “Her şeyden değerlisi kendinizi bu mevzuya vakfetme. Demek ki o tutku, o adanmışlık yalnızca sporda değil, sanatta, kültürde, siyasette, adanmışlık olunca çok daha öteki oluyor.”

Ataman: “Adanmışlık, yürek, vizyon, kendini kısıtlamamak, kendinden daha önde olanları izleyip, onları geçmeye çalışmak. Örneğin Türkiye’ye Zeljko Obradovic geldi. Avrupa’nın en başarılı, en meslekli antrenörü. Ben ondan çok şey öğrendim. Birinci başlarda kaybediyordum, sonra yenmeye başladım. Benim ekibim şampiyon olmaya başladı. Amerika’ya gittim San Antonio Spurs’te Popovic’in yanında 2-3 ay kaldım. Ne yapıyorlar diye izledim. Ergin Ataman olarak orada niçin seyirci üzere oturup izliyorsun? İnsan hangi pozisyonda olursa olsun, her meslekte başarılı insanları kendine rol model alıp, ondan sonra kendi üzerine koymalı. Hiçbir vakit o kompleks içine girmemeli.”

Kasapoğlu: “Kibri, gururu bir kenara bırakıp, güzel neredeyse onu öğrenme ve uygulama. Muvaffakiyet faktörlerinden bir tanesi de bu. Hocam röportajlarınızda, ‘Bir NBA ekibi çalıştırmak isterim.’ diyorsunuz. Ben şahsen Türk beşerinin istediğinde, inandığında her mevzuyu başarabileceğine gönülden inanıyorum ve bilhassa geldiğimiz noktada bir Türk antrenörün NBA’de ekip çalıştırmasının artık hayal olmadığını düşünüyorum. Siz ne diyorsunuz?”

Ataman: “Basketbolla ilgili gençlik hayallerimin tamamını gerçekleştirmiş biri olarak artık artık önümde NBA’de hocalık hayali var. Artık olağan NBA’e biz Türkiye’den çok oyuncu ihraç ettik. Avrupa’dan da birçok oyuncu gidiyor fakat hocalık çok farklı. Yani hoca olduğunuz vakit, siz o kulübü temsil ediyorsunuz ve teksiniz. Hoca tek ancak 15 oyuncudan 1-2 tanesi Avrupalı olabiliyor. Bugüne kadar NBA’e, Avrupa’da başarılı olmuş hiçbir hocayı almadılar. Bu benim için bir meydan okuma. Benim hayatım daima bu türlü meydan okumalarla geçti. Avrupa şampiyonu olabilir misin? Evet olurum. Yabancı bir kadroda olabilir misin? Evet, olurum. Pekala THY Avrupa Ligi’ni alamadın bugüne kadar. Onu da aldım. Bugüne kadar bırakın Türk’ü, hiçbir Avrupalı koç Avrupa’daki muvaffakiyetinden sonra NBA’de başantrenör olamamış. O vakit ben de diyorum ki bu sene ben Avrupa’nın en uygun hocası oldum. Önümüzdeki 1-2 sene daha bu sürdürebilirliği devam ettirebilirim. Ondan sonra da onlar gelirler ve ben bundan çekinmem. Kimi antrenörler çekinirler. Sanki nasıl yapacağım? Ben NBA’i gözümde büyütmüyorum. Zira benim çalıştığım oyuncuların hiçbirisi NBA oyuncularından aşağı oyuncular değil. Hatta birçok, mesela Larkin NBA’de oynuyor, geliyor sonra burada oynuyor. Micic tahminen NBA’e gidecek. Ben hiçbir vakit büyük maksatlardan çekinmem, Tersine bu bana yürek veriyor. Bana bu türlü bir motivasyon kaynağı oluyor. Şimdiden motivasyonum o. Önümüzdeki 2 sene tekrar Avrupa şampiyonu olmak. Ondan sonra da gelecekler yani, ben buna inanıyorum.”

Kasapoğlu: “İnşallah, inanıyoruz. Hocam biraz da bu yılı konuşalım. Çok kuvvetli 41 maçlık bir süreç ve sahiden çok uzun bir süreç. Real Madrid serisi de ayrıyeten güçlü oldu. Hiç ümitsizliğe kapıldınız mı? Bu duyguyu nasıl yönettiniz?”

Ataman: “Umutsuzluğa hiç kapılmadım lakin kaygıya kapıldığım oldu. Bilhassa birinci iki Real Madrid maçını biliyorsunuz çok farklı kazandık İstanbul’da. Ondan sonra 3. maça daha bir rahat gittik. Maçı kazanıyorken, biraz evvel söylediğim üzere artık biz başarıyı beklemeye başladık. Yani Dörtlü Final’e kalma muvaffakiyetini beklemeye başladık. Biz bekledikçe onlar geldiler. Yani muvaffakiyet bize gelmedi, rakip üzerimize geldi. Bizi yendiler 2-1 oldu. Dördüncü maç da buna emsal geçti. Bu sefer maça çok kaygılı başladık. 17 salı geri düştük. Maçı çevirdik, tekrar öne geçtik ancak yeniden misal biçimde kaybettik. Serinin son maçı bu sene bizim yaşadığımız, yani benim de yaşadığım en gerilimli müsabakaydı. THY Avrupa Ligi finalinde ben gerilimli değildim. Kazanacağıma çok emindim fakat Real Madrid maçında stresliydim. Herkes bizim çok kolay bir formda Dörtlü Final’e kalacağımızı düşünürken, iş zora girmişti. Real Madrid artık başarabileceğine inanmıştı. Herkeste kaygı vard. Biz 2021 yılında, yani bu dönemin, bu yılın başından itibaren İstanbul’da hiç maç kaybetmemiştik. Ne Türkiye Ligi’nde ne THY Avrupa Ligi’nde. ‘Belki çok düzgün oynamayabiliriz, gerilimli bir maç geçecek ancak biz bugün kazanacağız.’ diye düşündük. İstatistikler onu gösteriyor. Fenerbahçe’ye kaybetmemişiz, CSKA’yı 30 sayı farkla yenmişiz, başka grupların hepsini yenmişiz. Valencia’yı yenmişiz, Barcelona’yı farklı yenmişiz. Şu çok değerli hayatta, telaşa kapılsam bile hiçbir vakit başarısızlığı düşünmedim. ‘Kaybedersek ne olur?’ Hayır, bunu düşünmeyeceksin. Endişelenebilirsin bu olağan. Zira rahat giden yerde iş biraz sıkışmış fakat başarısız olmayı düşünmeyeceksin. ‘Ben bunu başaracağım.’ diyeceksin. Zira başarısızlığı düşündüğün anda tedirginlik başlar. Bana nazaran tasa ile tedirginlik birebir sözler üzere duruyor lakin değil. Evet biraz kaygılı olabilirsin ancak huzursuz olduğun vakit, o tedirginlik sana kusur yaptırır, korkaklık getirir. Onun için bu halde o duyguyu da aştık.”

Kasapoğlu: “Demek ki endişelensek dahi moralimizi, motivasyonumuzu, maksadımızı şaşırmayacağız.”

Ataman: “Kesinlikle hiçbir vakit korkmayacağız.”

Kasapoğlu: “Aynı yürekle inançla yürüyeceğiz.”

Ataman: “Hayatta bazen endişelenmek de değerli. Yani daima bu türlü çok rahat, her şey çok güllük gülistanlık değildir. Hayat bu türlü bir inişli çıkışlıdır. Bazen o kaygıyı duyacaksın ki ileriye gitmek için oradan kendine bir motivasyon yaratacaksın.”

Kasapoğlu: “Hocam oğlunuzu görüyorum yanınızda, maçlarda. Sarp, siz onu yetiştiriyorsunuz. Ne cins yaklaşımları var? Tenkitleri var mı? Teklifleri var mı? Ne diyor size?”

Ataman: “Vallahi hiç sormayın. Sarp çok meraklı. Çocukluğundan beri kendini basketbol alanının içinde buldu ve benim tahminen de mesleğimin en parlak periyoduna denk geldi. Galatasaray ile şampiyonluk, Beşiktaş ile şampiyonluk, Anadolu Efes ile final, şampiyonluk. Sarp’ın da amacı daima yüksek. Bizde bu motivasyon daima en üstte. Geçenlerde yayıncı kuruluş ile ailece bir röportaj yaptık. Sarp’a geldiği vakit, “Biz artık LeBron James’e karşı oynamak istiyoruz. Lakers’a karşı oynamak istiyoruz.” dedi. Bazen kaybettiğimiz maçlardan sonra meskene dönerken, ben genelde maçtan sonra konuşmam, daha otomobilin içinde, ‘Baba niçin orada mola almadın?’, ‘Baba, Dunston’ı fazla oynattın. Keşke orada Tibor’u oynatsaydın.’, ‘Larkin neden çok oynadı bugün? Çok formda değildi, onun yerine Beaubois’yı oynatsaydın.’ üzere sorular soruyor. Basın baskısı, kamuoyu baskısı, idare baskısı, ben de meskende bir de Sarp’ın baskısı var.”

Kasapoğlu: “Sarp yalnızca kritik etmiyor, teklif de getiriyor.”

Ataman: “Öneri getiriyor. İdmanların neredeyse tamamına geliyor. Mesela artık idmanlarda oyuncuların performanslarını tutuyor. İstatistik tutuyor ve idman biter bitmez bana veriyor. Mesela bu idmanda Larkin kaç tane üçlük kullandı. Kaç tane başarılı oldu. Sertaç kaç ribaund aldı. Ondan sonra da birtakım tekliflerle geliyor. 10 yaşında. Herhalde NBA’e gitmek istiyor, olacak mı bilmiyorum. İnşallah olacak. Sarp’a, ‘Antrenörlük yapacak mısın?’ diye soruyorlar. ‘Ben aslında yapıyorum.’ diyor. İki sene evvel bir All Star maçı vardı. Benim yanımdaydı, ‘Baba ben yapayım antrenörlük.’ dedi. ‘Yap.’ dedim. Antrenörlük yaptı orada. Maçın içinde oyuncularla konuşuyor. Sarp kesin bir defa NBA’de olacak da ondan evvel ben olabilecek miyim onu göreceğiz.”

Kasapoğlu: “İnşallah, siz bu yolu açtıktan sonra birçok Sarp’lar kaç Ergin Ataman’lar yürüyecektir. Doğal hocam bir de ikizler var. Onlar ne yapıyorlar? Bu mevzuda sporla ortaları nasıl? Basketbol mu öbür branş mı? Bu şampiyonluk sürecinde onların havası nasıldı?”

Ataman: “Ben buradan izleyen gençlere, ailelere seslenmiş olayım. Şu anda 23 yaşındalar. ABD’de biri elektrik mühendisliği okuyor, başkası psikoloji ve hoş sanatlar okuyor. Daha 4-5 yaşında ben onları spora başlatmıştım. Evvel cimnastikle başlattım. Sonra biraz yüzme yaptılar. Ondan sonra bu türlü 9-10 yaşına geldikleri vakit da, ‘Voleybol mu istiyorsunuz basketbol mu?’ diye onlara sordum. ‘Biz voleybol oynayalım, basketbolda biraz daha temas var.’ dediler. Daha fazla erkek sporu olarak gördüler. Ben de daha yeterli, basketbolcu olurlarsa ‘Ergin hocanın kızları.’ denecek diye düşürdüm. Voleybol oynadılar 16-17 yaşına kadar. Eczacıbaşı’nda Galatasaray’da uygun de oynuyorlardı. Birebir vakitte da Saint-Joseph Koleji’ne gidiyorlardı. Başarılı bir atlet, yalnızca spor yüksek okuluna gidememeli. ABD’deki üzere Stanford’da da okuyabilmeli. 16 yaşına geldikleri vakit bir seçim yapmak zorunda kaldılar. Okulu seçtiler. Oraya yöneldiler. Artık de pek âlâ bir biçimde eğitimlerine devam ediyorlar. Maçları alışılmış ABD’den takip ediyorlar. Onlar da çok memnunlar.”

Kasapoğlu: “Tabii onlarda da bir spor altyapısı, temel var ve ilgi de var. O da çok kıymetli fakat şunu ben yeri gelmişken söz edeyim. Spor mu eğitim mi kıymetli bir ikilemdi. Tüm dünyada bir halde var. ABD tahminen bunu pek çok boyutuyla aşmış durumda lakin biz de biliyorsunuz geçtiğimiz yıl üniversite burslarını başlattık. İlkokullara kadar indirdik. ‘Spor mu eğitim mi?’ ikilemini aşacak kıymetli bir uzaklık kat ettik. Natürel uzun bir yol bu, bir kültür, kurumlara ilişkin kültürlerde değişiklik, ailelerde o manadaki ömür kodlarında birtakım değişikler yapmak lazım. Vakit alacak lakin o bahiste başlangıcı yaptık. Artık hem hekim hem de sportmen, hem olimpiyat şampiyonu hem de mühendis görebiliriz. Birinci bu sene yerleşti öğrenciler. Su topu sportmeni bir kızımız tıp fakültesine yerleşti mesela. Buna benzeri çok örnek olacak ve inanıyorum ki bu manadaki pürüzleri aşacağız.”

O mu? Bu mu?

Kasapoğlu: “Yaz mı? Kış mı? Neden?”

Ataman: “Yaz, mutlaka yaz. Bir defa gerilim yok. Maç gerilimi yok ve ben denizi çok seviyorum, yüzmeyi çok seviyorum. Yazın transfer devri biter bitmez kendimi çabucak denize, kıyıya atıyorum. Onun için muhakkak yaz diyorum.”

Kasapoğlu: “Lahmacun mu? Pizza mı? Neden?”

Ataman: “Şimdi ben İtalya’da uzun mühlet yaşadım. Çocukluğum İtalya’da geçti. Pizza diyorum.”

Kasapoğlu: “THY Avrupa Ligi’ni yeterli oyuncu olarak mı kazanmak, yoksa hoca olarak kazanmak mı? Neden?”

Ataman: “Hoca olarak. Oyuncu olarak bu zevki tadamadım fakat hoca olarak tattım. O sorumluluk, kazanan kümenin önderi olmak bana nazaran çok hoş. Olağan ki oyuncularım için de çok hoştur ancak ben hiçbir vakit profesyonel olarak oynamadım oyunu. Onun için onu tadamadım. Onu artık kazanan oyuncularımıza sormak lazım.”

Kasapoğlu: “Zaman Makinesi olsa geçmiş mi? Gelecek mi? Neden?”

Ataman: “Gelecek sayın bakanım. Geçmişten olağan ki ders almak kıymetli lakin daima geleceğe bakacaksın. Ben vakit makinesi olsa geleceğe gidip nereye geldiğimi görmek isterim. Sanki NBA’de ekip çalıştırıyor muyum çalıştırmıyor muyum görmek isterim.”

Kasapoğlu: “Basketbol natürel saniyeler saliseler kıymetli. Son saniyede kazanmak mı? Açık farkla kazanmak mı? Neden?”

Ataman: “Bir final maçıysa THY Avrupa Ligi finali maçıysa son saniyede kazanmanın hazzı çok daha fazla. Bu izleyenler için de bu türlü. Zira o heyecanın sonunda o son saniye basketiyle kazandığın vakit, herkeste daha büyük bir adrenalin oluşuyor ancak olağan bir maç ise o son saniyeye kalmayı beklemeden kazanmak daha düzgün.”

Kasapoğlu: “Adrenalin olunca farklı oluyor diyorsunuz.”

Ataman: “Farklı oluyor o yüzden son saniye diyeyim.”

Kasapoğlu: “Seyircide bıraktığı his, hatıra da başka oluyor sahiden.”

Gerisini Getir

Kasapoğlu: “Benim için Türkiye demek.”

Ataman: “Vatanım, bayrak. Ben vatanımı çok seven bir beşerim. Onun için de Türk olmaktan gurur duyuyorum. Türkiye’de yaşamaktan da… Dünyanın birçok kentinde bulundum. Hatta vakit zaman çalıştım. Herkes Paris der, Barcelona der, New York der, hepsinde bulundum. 1-2 hafta sonra daima ülkeme dönmeyi özledim. Biz Türk’üz ve ben Türk olmaktan gurur duyuyorum. Bana nazaran Türkiye dünyanın en hoş ülkesi.”

Kasapoğlu: “Çocukluğuma dönseydim…”

Ataman: “Çocukluğuma dönseydim biraz daha toplumsal olmayı isterdim. Çocukluğumda biraz daha bu türlü içine kapanık bir çocukmuşum. Biraz daha bu türlü futbol oynamak, basketbol oynamak, biraz daha fazla oyun oynamak isterdim. Onu söyleyeceğim. Aslında hoş de bir çocukluk yaşadım ancak çocukluğuma dönmek ister miydim şu anda? İsterdim vallahi. Keşke sizinle çayırlarda çıkıp oynasak futbol. Buradaki arkadaşlarla bir arada. Siz bu türlü grup elbise, bakanlık koltuğu, biz hoca koltuğu, röportaj yapıyoruz. Sarp burada olsaydı baba bir futbol oynayalım sıkıntısı.”

Kasapoğlu: “Bir meslek sahibi olsaydım…”

Ataman: “Bakan olmak isterdim. Ben orada siz burada olurdunuz. Gençlik yıllarımda büyükelçi olmayı çok istiyordum. Hatta üniversite imtihanında birinci tercihim Siyasal Bilgiler Fakültesi idi fakat kazanamadım. İşletmeyi kazandım. O da şundan ötürü; uzun mühletler çocukluğum İtalya’da geçti. O milliyetçi his ile daima bu türlü konsolos, büyükelçi üzere Türkiye’yi temsil eden olmak istiyordum. Kısmet bu türlü sporda temsil etmekmiş.”

Kasapoğlu: “En hoş formda temsil ediyorsunuz. Sahiden sporun bu manadaki misyonu da bambaşka. Bence hayallerinize bu manada ulaştınız. Benim için aile demek…”

Ataman: “Aile, yuva demek. Aile, beni ben yapan kültür demek. Aile, sevgi demek. O kadar kıymetli ki. Yani aile içinde aldığınız o insanlık, sevgi, kültür ve bunun sürdürülebilirliği benim için çok kıymetli. Ben biraz çok koruyan, değer veren ben ailenin tek evladıyım. Her vakit annemin, babamın yanında olmaya çalışıyorum. Onlar da bilirler ki ben daima varım. Çocuklarımın da bunu bilmesini isterim. Çocuklarımın bu türlü çok üzerinde değilimdir. Ben onları daha bu türlü otonom olmalarını, kendi özgürlüklerini, kendi kişiselliklerini kazanmalarını isterim ancak dışarıdan da daima bu türlü bir takiple onlara yanlışsız yola girmeleri için birtakım nasihatler veririm. Daima onların üstteki koruyucularıyımdır. Benim için aile çok değerli.”

Kasapoğlu: “Kesinlikle aile toplumumuzun da en kıymetli kurumu aslında. Demek ki aile sevgisi, aileye aidiyet, bağlılık olunca da değerli muvaffakiyet faktörü.”

Ataman: “Tabii ki yani, başarıda ailenizin de size takviye olması, tıpkı heyecanı duyması o kadar değerli ki. Sonuçta bir idmandan sonra, maçtan sonra meskene geliyorsunuz. Konuttaki huzur, meskendeki takviye bence çok kıymetli. Örneğin THY Avrupa Ligi tek bir kupa var. Şampiyon olduğumuzda küçük kupa verildi. Öteki şampiyonluklarda yalnızca gruba verilir büyük kupa fakat eşim Ankara’da bir el sanatkarı bulmuş, kupanın birebir özgünlükte gibisi şu an benim konutumda. 19 yahut 20 tane kupa var. Bu da onun ne kadar heyecan duyduğunu gösterir.”

Kasapoğlu: “Ne kadar hoş, ne kadar şık. Hayatımda en keyifli olduğum an…”

Ataman: “Tabii ki çocuklarımın doğduğu anlar. Hepimiz için, her baba için hayatta en keyifli olunan anlar. Bu bir gerçek. Başka memnun olduğum anlar da olağan ki bilhassa Avrupa şampiyonlukları. Örneğin İtalya’da bir grupla birlikte Avrupa şampiyonu olup, maçtan döndüğümüz vakit birinci iç saha maçında 10 bin seyircinin Türk bayraklarıyla beni karşılaması çok memnun etmişti. Çok şükür ki bu mutluluklar daima devam ediyor. En son bu THY Avrupa Ligi şampiyonluğu, ülkemizdeki insanların duymuş olduğu heyecan. Beşerler daima bu türlü aksilikleri gündeme getirmeyi seviyorlar ancak şunu gördük ki Türkiye olunca husus, başarılı olunca, herkesin beklentisi bu. Biz ülke olarak başarılı olmayı seven insanlarız. Onun için almış olduğum hoş geri dönüş beni çok memnun etti. Bu türlü bir başarıda ülke olarak herkesin bundan haz duyması benim için çok büyük bir memnunluk.”

Kasapoğlu: “Sizin mutluluğunuz, ülkenin memnunluğu, gençlerin memnunluğu. Sahiden mutluluklarınız daim olsun.”

Turquiz

Kasapoğlu: “Türkiye en çok madalyayı hangi olimpiyatta kazandı?”

Ataman: “Son devirlerde kazanılan madalyalar var. Halterde, atletizmde, güreşte olağan ki var. Biraz daha eskilere gitmek gerek diye düşünüyorum. Bilhassa güreşte çok başarılı olduğumuz yıllar var. Yaşar Doğu, Gazanfer Bilge, Celal Atik.”

Kasapoğlu: “48’ler.”

Ataman: “Evet ben de 52 mi 48 mi diyecektim. 6-7 tane altın madalya almıştık. Bir de 3 adım atlama bir madalyamız var. 6 tane altınımız var. İnşallah önümüzde olimpiyatlar var. Sizin devrinizde bunu geçebiliriz.”

Kasapoğlu: “İnşallah. Atletlerimizle, gençlerimizle daima birlikte bu gururu yaşayacağız. Türkiye’de mavi bayraklı plajlar var. Kaç plaj var hocam mavi bayraklı?”

Ataman: “Arkadaşlar benim denizi çok sevdiğimi bilerek hazırlamış.”

Kasapoğlu: “Arkadaşlar o hususta sizin ilginize nazaran doğal haksızlık yapmak istemedik.”

Ataman: “Ben daha çok Çeşme, Bodrum, o plajları biliyorum. Göcek tarafı, Ege tarafı…”

Kasapoğlu: “Her tarafımız farklı cennet.”

Ataman: “Her tarafımız çok hoş. Mavi bayraklı herhalde 300-400 civarı plajımız vardır.”

Kasapoğlu: “519, yaklaştınız.”

Ataman: “Var var daima görüyorum.”

Kasapoğlu: “Voleybol, son yıllarda bilhassa önemli muvaffakiyetler aldığımız bir branş. Kızlarımızın bilhassa önemli başarısı var. Geçtiğimiz günlerde Erkek Ulusal Voleybol Takımı’mızın başarısı var. 73 maç galibiyet serisi olan ekibimiz var. Bu grubumuz Guinness Rekorlar Kitabı’na girdi.”

Ataman: “Bunu biliyorum natürel ki. Voleybolda son periyotlarda VakıfBank, daha evvelki devirlerde Eczacıbaşı çok güçlüydü lakin son periyotlarda VakıfBank. Onları da buradan kutluyorum.”

Kasapoğlu: “Biz de kutluyoruz. A Ulusal Futbol Takımı’mız hangi yıl birinci sefer Dünya Kupası’na katıldı?”

Ataman: “58, 62?”

Kasapoğlu: “Yaklaştınız. 50’li yıllar. 1954.”

Ataman: “Ben daha hayatta yoktum o vakitler ancak büyüklerimizden duyuyoruz.”

Kasapoğlu: “Hatay kumsal açısından dünyanın en büyük ikinci kumsalına sahip. Samandağ. Biliyorsunuz birinci kumsal bu manada Rio. İkincisi de Hatay Samandağ. Bunun uzunluğunu ben size sorayım.”

Ataman: “İnanın bu benim için çok büyük bir sürpriz. Bu türlü uzunlukta plaj olduğunu bilmiyordum. Birinci fırsatta gideceğim. Hatay’a hiç gitmedim. 5-6 kilometre civarında mı?”

Kasapoğlu: “14 kilometre. Spor turizmi açısından da biliyorsunuz önemli avantajlarımız var. Alt yapımız var. Sorularda da bunu biraz gözetiyoruz. Gerçekten her yeri farklı cennet. Az evvel Bodrum, Ege, Marmaris, Göcek’ten bahsettik. Karadeniz bambaşka, Akdeniz bambaşka, işte Hatay kumsalı bambaşka.”

Ataman: “Benim için büyük sürpriz oldu. Şu anda biraz kendime kızdım. Çok da yakın dostlarım var Hatay’da. Daima davet ediyorlar, bir türlü fırsat olmadı. Yazın bir Hatay’a gitmek gerekiyor.”

Kasapoğlu: “Güzel de bir Künefe.”

Ataman: “Evet, doğal biraz kilo sorunumuz var fakat gitmişken künefeyi kesinlikle yiyeceğiz.”

Kasapoğlu: “Hakikaten çok keyifli bir sohbet oldu hocam. Teşekkür ediyorum öncelikle. Bilhassa gençlerimiz açısından hayallerin peşinden koşmanın, o hayallere yanlışsız uğraş göstermenin, alın terinin, pes etmemenin, sabrın çok değerli bir örneğisiniz. Bunlarla ilgili açıklamalarınızı, örneklerinizi, hayat öykünüzü kısmen de olsa dinleme fırsatı bulduk. Bunu da gençlerimize aktaracağız. Biz sizinle gurur duyuyoruz. Başarılarınız, mutluluğunuz daim olsun. Sizin açtığınız bu yolda kaç atletlerimiz başta sizin branşınız basketbol olmak üzere yetişsinler, amaçları aşarak, çıtaları yükselterek yarınlara yürüsünler diyorum.”

Ataman: “Ben de size teşekkür ediyorum. Bir farklılık yarattınız şu anda. Genelde biz işte bakan mevkiinde alışmışız. Bakanlıklara gitmek, bu türlü grup elbiseler, kravatlar, hani diyoruz ya ‘Başarı size gelmesin, siz muvaffakiyete gidin.’ diye. Siz burada zahmet ettiniz buraya geldiniz ve bizim üzere bu türlü spor bir halde geldiniz. Gençler sahiden bunlardan bizler çok keyif alıyoruz. Sizlerin bize vermiş olduğu dayanak, devletimizin dayanağı, Cumhurbaşkanı’mızın daima olarak atletlere vermiş olduğu takviye, nitekim bizi memnun ediyor. Her türlü siyasetin dışında biz şunu görüyoruz ki siz bunu içten yapıyorsunuz, Cumhurbaşkanı’mız içten yapıyor. Maç biter bitmez sizi arayabiliyorsa, bir ülkenin cumhurbaşkanı ve sizle o heyecanı paylaşabiliyorsa, siz de bundan keyif alıyorsunuz. Onun için sizlerin bizim yanımızda olmanız nitekim büyük bir fırsat. Ben buradan gençlere de sesleneceğim. Bu fırsatları bizim de uygun kullanmamız lazım ve bir işi yapıyorsak düzgün yapmamız lazım. Ben güzel yapmaya çalışıyorum. Gençlerimiz de kesinlikle güzel yapsınlar.”

Kasapoğlu: “İnşallah gençlerimiz en büyük umudumuz. Sağ olun.”