Dr. William Frey, insan gözyaşının kimyasal içeriği üzerinde yaptığı araştırmada duygusal nedenlerle dökülen gözyaşı içeriğinin, soğan doğramak üzere nedenlerle tahriş sonucu dökülen gözyaşının içeriğinden farklı olduğunu bulmuştur. Dr. Frey bu bulguyla, ağlamanın çok özel olduğunu ve duygusal nedenlerle ağlamanın, idrar yapmak ya da dışkılamak üzere atık hususlardan kurtulma hedefini taşıdığını öne sürüyor. Gözyaşlarıyla bedenimizden atılan unsurlar, bilhassa ACTH ve katekolaminler gerilim sonucu biriken unsurlardır. İnsan gözyaşında, bedende çok birikirse hudut sistemi üzerinde toksik tesirleri olabilen manganez bulunmuştur.

Ağlamak sırf bedendeki toksinlerin atılmasını sağlamaz, tıpkı vakitte gerginliği de azaltır. Yetişkin psikoterapisi üzerine yapılan araştırmalar, hastaların ağlayıp öfkelendikleri seansların çabucak ertesinde tansiyonlarının, nabızlarının ve beden ısılarının düştüğünü ve beyin dalgalarının daha senkronize olduğunu göstermiştir. Bu değişiklikler tıpkı süreyi sadece spor yaparak geçiren şahıslarda gözlenmemiştir.?

Öteki araştırmalardaysa, danışanın çok ağladığı terapilerin önemli ruhsal güzelleşmeye yol açtığını göstermiştir. Terapi sırasında hislerini bu halde tabir etmeyi öğrenemeyen danışanlarda ilerleme kaydedilmezken, terapide sık sık ağlayan şahıslar hayatlarında gelişme göstermişlerdir.

Ağlama gerginliği azaltıyor ve bedendeki toksinleri atmamızı sağlıyorsa, fizikî sağlığımızla bağlantılı bir davranış olduğunu düşünmeliyiz. Araştırmalarda, sağlıklı insanların ülser ve kolütü olan insanlardan daha çok ağladıkları ve ağlamaya karşı daha olumlu bir yaklaşımları olduğu bulunmuştur.

Ağlayınca bedende neler oluyor?

• Memnunluk hormonu salgılanıyor.

• Toksinler atılıyor.

• Gözyaşı bezleri besleniyor

• Kan deveranı hızlanıyor

• Beden sakinleşiyor

• Göz ve burun temizleniyor

Yani Sezen Aksu’nun da dediği gibi…

Ağlamak hoştur.. Süzülürken yaşlar yüzünden….