Bağlanma, bağlantıları hayli etkileyen bir kavramdır. Bağlı hissetmek yahut hissetmemek bağlantıları epeyce tesirler. Zira birey olarak yahut çift olarak bir kümeye, bir yere yahut bir bireye bağlı olmak isteriz. Münasebetiyle bu ilişiklik hissini hissedemediğimiz takdirde huzursuz bir yapı bizi sarmalar.

Bağlanma üslubumuz erken çocukluk devrimizde anne-baba yahut birincil bakım veren ile kurduğumuz alakalara nazaran şekillenir ve yetişkin hayatımıza tesir eder. Münasebetiyle bu periyotta şekillenen bağlanma usulü epey değerlidir. Şöyle ki; bebeklik devrinde oluşturulan duygusal bağlanma, romantik bağlantılarda kurulan duygusal yakınlıklar açısından epey kıymetli bir tesire sahiptir.

Buradan yola çıkarak, bebeklik devrinde kurulan bağlanma üsluplarına açıklık getirelim. Araştırmalar sonucu üç tip bağlanma ortaya çıkmıştır. Bunlar;

1. İnançlı Bağlanma: İnançlı bağlanan bebekler, annesini inançlı bir üs olarak belirler. Bu bebekler anne yahut babasını ortamda görmediği vakit huzursuzlanır lakin geri geleceklerini bilir bundan ötürü onlara kavuşunca memnun ve huzurlu hissedeler. Bu bağlanma stilinin yetişkin hayata yansıması ise, eşlerine daha inanç çerçevesinde bağlanırlar. Romantik bağlantılarında optimist, keyifli olma eğilimi göstererek ilgide aşikâr bir doyuma ulaşırlar. Bu şahısların bağlantıları uzun periyodiktir. Tek edilme ve yakınlaşma ile rastgele bir sorun yaşamazlar. Bundan ötürü da daha sağlam temelli bir bağlantıdan kelam edebiliriz. Eşlerine karşı daha sadık ve sorun tahliline karşı daha olumlu bakış açsına sahiptirler. Bu durum onların bağlantısını epeyce olumlu etkilemektedir.

2. Telaşlı Kararsız Bağlanma: Bu bağlanma şekline sahip bebekler, annesinden ayrıldığında epey şiddetli yansılar ortaya çıkarırlar. Anne tekrar ortama geldiğinde hem ona yapışır ve hem onu iter. Uzun müddet sakinleşemezler. Yetişkin hayata yansıması ise, eşlerinin onları tek edeceğini daima biçimde düşünme ve tekrar daima biçimde sevilip sevilmediğini sorgulama davranışı gösterirler. Bu şahısların çok bağlılık ve yakınlık isteği partnerini bunaltır ve ilgiden uzaklaşmasına neden olur. Bu usul yapılanmaya sahip yetişkinlerin alakası tıpkı partnerden tekraren ayrılma ve tekrar barışma halindedir. Ekseriyetle bu durum ise alakayı yıpratır ve daima yapışkan hale maruz kalan partnerin isyanı ile alaka sonlanabilir.

3. Kaçıngan Bağlanma: Kaçınmacı bağlanan bebekler annesi ortamdan ayrıldığında ilgisiz görünürler ve tekrar anne ortama geldiğinde onunla ilgilenmez yahut çok az ilgilenir. Yetişkin hayatında, münasebetlerinde çoklukla yakınlık kurmak istemezler. Eşlerine karşı soğuk ve ilgisiz olurlar. Yakın alakanın çok da gerekli olamadığını düşünürler ve yalnız kalmayı tercih ederler. Birisinin ona bağlanmasından hoşlanmazlar. Buradan da anlaşılacağı üzere ağır duygusal bağlardan kaçınırlar. Eşlerine itimat duymaz ve alakanın denetimi kendisinde olsun isterler. Bu durum ise, eşlerine karşı inanç duymamasından kaynaklanmakta ve bu manada alakalarına çok yatırım yapmazlar. Zira günün sonunda onlar daima yalnız olacaktır ve kendi başlarının devasına bakmalıdırlar inancına sahiptirler.

Görüldüğü üzere farklı bağlanma şekilleri, bağlantıları yaşama biçimini ve çiftlerin beklentilerini şekillendirmektedir. Bağlanma şekilleri, ilgilerde yaşanan çatışma çözme marifetlerini yahut bir sıkıntıya karşı baş etme marifetlerini de etkilemektedir. Birebir vakitte eş seçimini, alaka müddetlerini ve ilgi doyumunu da epeyce tesirler. Örneğin; inançlı bağlanma biçimine sahip çiftler, inançsız bağlanan çiftlere nazaran sorun tahlilinde daha yapan ve olumlu bakış açısına sahiptirler. Münasebetiyle çatışma çözmede daha başarılıdırlar. Alakadan alınan doyum açısından değerlendirildiğin de inançlı bağlanan çiftlerin bağlantı doyumları daha yüksektir.