Yapılan araştırmalara nazaran geçtiğimiz yıl denetimsiz dijital obje kullanımı %130 civarında artmış. Natürel bu artışta sokak kısıtlamalarının da tesiri var. Lakin şöyle bir etrafımızı gözlemlediğimizde birçok kişinin boynu bükük halde görürsünüz.

Yanlış anlamayın hüzünden değil, akıllı telefonundan dikkatini alamadığı için boynu bükük; beşerler bütün gün telefonuna bakıyor!

Günümüzde 4 milyar civarında insan dijital ortamda etkin.

Bu sayı Dünya nüfusunun yarısına tekabül ediyor. Dijital dönüşüm ile birlikte tüketicilerin hizmetine sunulan Instagram, Facebook, Twitter, Youtube üzere toplumsal mecraların yaygınlaşmasıyla dijital objelere temasımız oldukça fazlalaştı.

Bireyin kendisini anlatması dürtüsel bir gereksinimdir. Eski çağlarda taşlara yazı yazarak biçimler çizerek beşerler kendilerini söz ediyorlardı. Günümüzde de bu davranış toplumsal mecralar üzerinden gidiyor.

Dijital medya şirketleri kurdukları toplumsal medya platformlarında çok acımasız ve etik dışı davranarak Manipülasyon Bazlı Teknoloji kullanıyorlar ve ürettikleri algoritmalarla uygulamaları insan zihninin savunmasızlığı üzerine inşa ediyorlar.

Ana sayfalarda sınırsız-aralıksız içerik özelliğiyle dikkatimizin daima dijital obje üzerinde bulunmasını sağlıyorlar. Bunu yapıyorlar zira dikkatimize gereksinimleri var.

Bölüm dikkat iktisadı bölümü. Biz bir yere baktıkça dikkatimiz üzerinden para kazanıyorlar.

Birey takdir edilmek, beğenilmek ister. Dürtüsel gereksinimlerimizi çok güzel biliyor ve beğenilme isteği oluşturuyorlar.

Denetimsiz toplumsal mecra kullanan kişi, gerçek bir kimlik ile değil düzmece bir kendilikle var oluoyor. Tahminen de ruhsal hasarlarını bu düzmece kendilikle onarmaya çalışıyor!

Böylelikle duygusal travmalar, bölünmüşlükler, depresyon, melankoli sorunlarıyla karşı karşıya kalınma ihtimali artıyor.

Ayrıyeten oluşturulan algoritmalar bireylerde kumar bağımlılığı gibisi bir bağımlılık tipi gelişmesine neden oluyor.

Bu yeni tıp çağımızın hastalığı Dijital Bağımlılık!

Bilinenin bilakis bağımlılık alışkanlık değil bir beyin hastalığıdır.

Şimdi literatürde teşhis kümeleri içerisinde yer almayan lakin yeni yayınlanacak teşhis ölçütleri müracaat kitabında davranışsal bağımlılıklar kümesine gireceğine kesin gözüyle bakılan Dijital Bağımlık çağımızın vebası haline geldi.

Kısaca bahsetmek gerekirse;

Beynimizde kişinin duygusal yansılarını ve aksiyonlarını düzenleyen dopamin nörotransmitterleri vardır. Yapılması keyif veren aktivitelerden sonra salgılanır.

Bağımlı olunacak unsur yahut davranış sonucunda olağandan fazla dopamin salınır. Yüksek düzeyde dopamin ile tanışan beyin artık olağan düzeyde dopamin salgılatan hareketi tercih etmez.

Böylelikle beyindeki dopamin istikrarı bozulur. Ödül zevk merkezi tahrip olan beyin yüksek dopamin salgılatan husus yahut harekete bağımlı hale gelir.

Dijital Bağımlılık; tedavisi açısından öbür bağımlılık çeşitlerinden biraz farklı.

Sigara bağımlısı bir kişinin tedavisinin ana gayesi sigara ile temasının büsbütün kesilmesidir.

Ama Dijital Bağımlılık tedavisinde ise ana gaye denetimli dijital obje kullanımı.

Dijital objeler hayatımızın tam içerisinde ve denetimli kullandığımızda büyük kolaylıklar sağlıyor. Aslında kendimizi dijital objelerden soyutlamamız hem imkansız hem de mantıksız.

Değerli olan dijital objelerin kullanım emeli. Maksat ile araç yer değiştirmemeli.

Sonlar konmalı, denetim sağlanmalı.

Dijital objeler ve toplumsal mecraların kullanımda önlenemez bir istek ve iradesizlik yaşıyor, kullanamama sonucunda huzursuz oluyorsak orada bir sorun vardır.

Ruhsal bozukluklara, psikososyal işlevsizliklere yol açmaması için dijital objeleri denetimli kullanamıyorsak bir ruh sıhhati uzmanına müracaat kaide haline gelmiştir!