Ebeveynler ergenlik devrindeki çocukları ile dayanak almaya geldiklerinde bana en çok sordukları soru bu olmaktadır.

7 yaşından büyük çocuk ve gençler ile çalışırken birinci görüşmede tüm aileyi görmeyi tercih etmekteyim. Randevu alınırken tabiki ailenin şartlarına nazaran ayrıntıları konuşup süreci asistanım ile bazen de benimle yapılan konuşmalar ile belirliyoruz.

Bağlantıların başlayış biçimi nasıl devam edeceğine taraf veren değerli bir ögedir. Bu yüzden yaş devri prestiji ile de durumun biraz daha farkında olan genç ile nasıl konuşacağınız hayli değerlidir.

Çocuklardan farklı olarak birden fazla genç, ruhsal takviye almanın ne olduğu konusunda daha fazla bilgi sahibidir. Yalnız bu bilgi, yanlış ya da olumsuz bir bilgi olabilmektedir. Bu da, esasen çoklukla terapi konusunda daha dirençli olan gençlerin, terapi sürecine sıcak bakmamasına sebep olabilir. Bu noktada anne-babalar, çocuklarının günlük hayattaki zorlanmalarına işaret edip kendilerinin de bu mevzularda yaşadıkları meseleleri lisana getirebilirler. Ebeveynler terapinin hem kendileri hem de çocukları için alınacak olan bir takviye olduğunu söyleyerek terapideki sorumluluğu da paylaşırlarsa, çocuklarının terapiye sıcak bakma ihtimali artabilir.

Örnek bir konuşma;

“Fark ediyoruz ki uzun vakittir mutsuzsun…/Uzun vakittir bu dertleri çözmeye çalışıyoruz…/Üzüldüğünün farkındayız ancak maalesef sana gereğince yardımcı olamıyoruz. Bu nedenle bu hususta uzman birinden takviye almak istiyoruz. Bu takviye hem senin için hem de bizim için olacak. Anne-baba olarak bizim de senin daha memnun olman/daha rahat olman… için yapmamız gerekenler/öğrenmemiz gerekenler olabilir. Tahminen bizim de bunları öğrenmeye muhtaçlığımız vardır.”

Çocuklar Terapisi hakkında daha ayrıntılı bilgi almak için ‘Ergenlik Periyodunda Ruhsal Danışmanlık Süreci Nasıl Başlar, Nasıl Devam Eder?’ Başlıklı yazıyı ya da ilgili öbür makaleleri profilimden inceleyebilirsiniz.