Prokrastinasyon, yaygın ismiyle erteleme hastalığı. Söz kökeni Latinceden gelen proctastination ‘yarına erteleme’ manası taşıyor. Erteleme hastalığı, şahıslara güç gelen yahut istenmeyen misyonlara, işlere bir türlü başlayamaması ve ertelemesidir. Toplumda hayli yaygın görülen bu duruma gündelik hayatta şahısların nizamının aksamasına sebep olmaktadır. Erteleme hastalığı olan şahıslar bilhassa dikkat dağıtıcı şeylere yönelirler.

İki gün sonra teslim edilmesi gereken bir raporunuz var, ama ne vakit yazmaya başlamaya karar verseniz daha sonra yaparım diyorsunuz ve instagramda vakit geçiriyorsunuz? Bu ve bunun üzere örnekleri sık sık deneyimliyoruz, yahut etrafımızda deneyimleyen şahıslara şahit oluyoruz. Bu mazeretler ve kaçış yolları yapılması gereken misyondan uzaklaştırıyor. Lakin şu ayrımı yapmak gerekir, erteleme hastalığı olan bireyler ‘erteleme’ davranışını alışkanlık haline getirmiştir. Prokrastinasyonun en temel belirtisi tekrardır.

Prokrastinasyonun çeşitli sebeplerinden bahsedilebilir. Edinilen tecrübede başarısızlık bireyi erteleme davranışına itebilir. Başarısızlık kaygısı de tekrar birebir halde ertelemeye sebebiyet verir. Bireyler yapması gerekenden çok sonuç ve başarılı odaklı dert hissedebilirler. Mükemmeliyetçilik de tıpkı halde sebeplerden biri sayılır. Mükemmeliyetçilik beklentisinin yarattığı performans tasası erteleme davranışını ortaya çıkarabilir.

Şayet erteleme davranışı günlük hayatta yapmanız gereken işlere mahzur olacak duruma geldiyse erteleme hastalığı ile başa çıkabilmek için bir uzmandan yardım almak tesirli olacaktır. Ama erteleme hastalığına sahip bireyler yaşantılarında kimi değişiklikler ile duruma müdahale edebilirler. Örneğin gündelik hayatlarında da konsantrasyonlarını bozan objeleri ya da etmenleri fark edip ortadan kaldırmaya yönelik davranabilir. Bilhassa telefon üzere dikkati çarçabuk dağıtacak objeleri işin yapılacağı ortamdan uzaklaştırmak tesirli olabilir. Kısa vadeli küçük planlar yapmak bir öteki yoldur. Tıpkı vakitte güç olarak nitelendirdikleri sıklıkla erteledikleri işleri kesimlere ayırarak ele alabilirler. İnternet ve toplumsal medya kullanımına tertip ve hudut getirmek de bir öteki tekliftir.