Destekleyici Psikoterapi çeşitli haller nedeniyle büyük sıhhat sorunları yaşayan bireylere epeyce yarar getirmektedir (Cuijper et al. 2008). Destekleyici Psikoterapi kişinin sergilediği rahatsızlık semptomlarını daha düzgün bir hale getirmek, bireyin etrafı ve hastalığı ile olan adaptasyon kabiliyetini arttırmak, benlik hürmetini geliştirmek ve fonksiyonelliği daha norm düzeye getirmek biçiminde açıklanmıştır (Watson et al. 2004).

Destekleyici Psikoterapide genel olarak çoklukla şimdiki vakte ve şimdiki kahırlarla ilgileniliyor olsa da vakit zaman geçmiş vakitlerde yaşanan rahatsızlıklar ve aktüel meseleler ortasında bir bağlantı gözlemlenirse geriye dönük de çalışmalar yapılabilmektedir (Watson et al. 2004). Bu duruma sebep olarak bireylerin yaşamış oldukları sorun verici süreç hem şuurlu hem de şuur dışı olan nedenlerle ortaya çıkıyor olabildiğini göstermiştir (Gabbard, 2009). Bu yaklaşımda hedeflenen durumlardan biri bireyin hareketleri, niyet şemaları ve bunların sonuçları ortasında bağ kurmasının sağlanması ve bu formda iç görüsünün artmasıdır (Watson et al. 2004).

Hastalar içinde bulundukları vaziyetin kuralları nedeniyle etrafa karşı olağanda olduklarından daha başarısız bir formda adaptasyon gösterirler. Bu halin değiştirilmesi, bireyin etrafı ve uğraş ettiği rahatsızlığın getirdikleri ile daha uygun adaptasyon sağlar duruma gelmesi hastalığın süreci ve bireyin ruh sıhhati açısından epeyce büyük paha taşımaktadır. Bu duruma ek olarak bu devir içerisinde bireyin kendisine olan hürmetinin düşmesi de bu durumu (iyileşme sürecini) daha sıkıntı duruma getiren faktörler ortasındadır. Destekleyici Psikoterapi ile kişinin özgüveni arttırılabilirse içinde bulunduğu durumun sıkıntı kaideleri ile daha kolay baş etmesini ve bu durumları kabul etmesini sağlar.

Destekleyici Psikoterapinin ulaşmak istediği durumlar ekseriyetle gayret etmeyi unsur edinen durumlardır. Birey yaşadığı rahatsızlık halinden dolayı hayli sıkıntı bir devir geçirmektedir. Fonksiyonelliğini birey büyük oranda yitirmiştir ve etrafı ile olan adaptasyonu azalmıştır. Destekleyici Psikoterapide terapist, danışanın içinde bulunduğu yorucu ve bunaltıcı halin getirdiği zorluklar ile daha rahat uğraş etmesi için uğraş sarf eder ve bu mevzuda daha başarılı hale gelmesini maksatlar (Watson et al. 2004). Bunu sağlamanın farklı yollarından literatürde bahsedilmektedir. Bireyin bunu sağlayabilmesi ismine birinci olarak bireyin ne ile savaştığının farkında olması, bunun ile ilgili eğitim alması gereklidir. Bulunduğu kaidelerin yapısını daha âlâ algılayan hasta, bu bahiste neler yapabileceğini bulabilir hale gelmeye başlar. Bu sayede problemlere karşı göstereceği dayanıklılık da gitgide artmaya başlamaktadır (Watson et al. 2004).

Alan yazında farklı araştırmalar mevcuttur. Destekleyici Psikoterapi metotlarından ve bunların faydalarından bahsedilmektedir. Kusurun sahip olduğu güzel ve hoş özellikler, yaşamış olduğu olumlu yaşantılar, kendisinde bulunan hastalığın umut vadeden tarafları bireye söylenerek bireyin farkındalığının arttırılması sağlanmış ve birey minnet etmeye itildiğinde epey müspet sonuçlar elde edilmiştir (Bryant et al. 20005; Garland et al. 2010). Tüm bu durumların yanında bireyin yaşadığı olumlu hisleri ve bu olumlu hislerin kaynağını bulmak ve bu hislerin hissedilme sıklığını arttırmak da işe yarayan metotların ortasında gösterilebilir (Johnson et al. 2013). Tüm bu metotlara ek olarak birey kendisinde mevcut halde bulunan güçlü ve başarılı olduğu tarafları fark edip bunları günlük hayatta kullanır duruma gelmesi konulan maksatların içerisindedir. Bireylerin güzelleşmesinde bu durumlar kıymetli yere sahiptir (Seligman et al. 2005).

Destekleyici Psikoterapinin psikotik belirtiler gösteren hastalara faydaları neler olabilir?

Bu faydaların en başında psikotik bireyde görülen olumlu belirtilerin sağaltımındaki etkisi gelmektedir (Kuipers et al. 2006). Bu durumu sağlamak ismine bir psikoloğun destekleyici psikoterapi anında yapabileceği ve amaç koyabileceği durumlardan biri hastanın şikayetlerini ve hislerini düzgün bir halde muayene etmek ve bunların gerçeklik ile entegre bir duruma getirilmesi için efor sarf etmektedir (Kuipers et al. 2006).

Düşünüldüğünde bu durumun sağlanmasında en mantıklı ve emniyetli yol terapist ve hastanın ortasında yeterli bir inanç ilgisine dayalı bir iş birliği oluşturulmasıdır (Kuipers et al. 2006).

Hedeflenen birliktelik sağlandığı durumda hasta amaçlandığı üzere hastalık semptomları ile daha kolay başa çıkabilir duruma gelir (Rosenbaum, 2013).

Bununla birlikte bu metot ile bireyin gerçeklik ve hayali kıymetlendirme başarısı da artacaktır (Rosenbaum, 2013). Psikotik bireylerin tedavisini en çok etkileyen durumlardan biri sistemli alınan ilaçların alımlarının sağlanmasıdır ve üstte belirtilen emellere ulaştıkça birey bu kabiliyete sahip olmaya başlar (Craighead, 2001).

Son olarak değinilmesi gereken bir öteki nokta ise psikoterapinin epeyce kıymet taşıyan aile eğitimi boyutudur (Watson et al, 2004). Psikotik semptomlar bulunan hastalar etrafındaki bireylerin onlara karşı olan yaklaşımından ve bireylerin rahatsızlık konusundaki bilgisinden direkt olarak etkilenebilmektedir (Rosenbaum, 2013).

Psikotik hastalarda ailelerin eğitiminin hedeflediği durumlarda tekrarlamanın azalması, ailenin işleyişini uygunlaştırmak ve bireylerin adaptasyonunu arttırmaktır (Arslantaş et al., 2009).

Destekleyici Psikoterapide ailenin de eğitim alması, hastalığın niteliklerini kavramalarını, hastaya bu durum ile baş etme konusunda yardım etmeyi sağlar ve bu durumu daha kolaylaştırır. Bu durumdan ötürü da bireyin düzgünleşme süreci içinde ailenin yaklaşımı ve eğitimine de itina gösterilmesi Destekleyici Psikoterapinin maksatları ortasında kıymetli bir yer tutmaktadır (Rosenbaum, 2013).